Polskie

Już w wieku trzech lat Franns-Wilfrid v. Promnitz zachwycił się „organami” – były to muzyczne fontanny w hamburskim parku „Planten en Blomen“. Jako trzynastolatek śpiewał w chłopięcym chórze przy kościele pw. Świętego Krzyża w Dreźnie oraz zastępował tam swojego nauczyciela gry na organach prof. Hansa Otto. W wieku 23 lat dyrygował po raz pierwszy w Państwowej Operze Saksońskiej i odświeżał poza tym zapomniane aranżacje sekstetu „Comedian Harmonists” razem ze swoją grupą wokalną DRESDNER VOCALISTEN. W okresie nauki i poszukiwań trafił do Holandii poznając najsłynniejsze dawne organy. Studiował dyrygenturę, fortepian, kompozycję, organy, śpiew i wiolonczelę.
Występował gościnnie w Paryżu, Brukseli, Amsterdamie, Budapeszcie, Rzymie i Londynie, był organistą w mieście Bacha, Lipsku. Jako jedyny na świecie zagrał całą „Kunst der Fuge” w „lustrzanym odbiciu dźwięku d” (Trewir 2005 r.), dokonując transkrypcji także innych wielkich dzieł fortepianowych Bacha na organy. W Dreźnie odkrył muzycznie zapomnianego kapelmistrza nadwornego Johanna Amadeusa Naumanna, powołał cykl koncertów „Laufen & Lauschen“ w Dolinie Seifersdorf koło Drezna, podczas których co roku odbywa się premiera jednej z oper Naumanna. W celu ochrony Doliny Seifersdorf założył już w 1981 roku stowarzyszenie, natomiast w roku 1991 powstało Towarzystwo Naumannowskie, którego jest prezesem. Dla zachowania historycznie ważnych terenów wokół pałacu Moritzburg koło Drezna zainicjował w roku 2001 stowarzyszenie „Muse im Fasanengarten” („Muza w Bażanciarni”). Ponieważ siedziba rodowa Promnitzów w Promnitz nad Łabą wymagała pilnego remontu, udało mu się wraz z podobnymi entuzjastami z kręgu przyjaciół założyć stowarzyszenie „Kultur- und Schlossverein Promnitz a.d. Elbe 2014”. Ponadto organizuje najmniejszy na świecie festiwal bachowski – na wyspie Hiddensee w kościele klasztornym (1332), dokąd zabiera też swoich studentów z Wyższej Szkoły Muzycznej i Teatralnej z Rostoku. Jest członkiem zespołów muzycznych TreCantus (dwa głosy & portatyw), AMFIPARNASO (kwintet wokalny & maski) oraz lipskiego Chorus Angelicus (sekstet żeński i fisharmonia). Jego wszechstronna działalność muzyczna została zarejestrowana na kilkunastu płytach kompaktowych.